week van 11 juni

11-06-2018

Stijgingen tot record hoogtes.

Het was even geleden dat we zulke goede stijgingen op de beurzen hebben gezien. De “sell in May and go away” theorie gaat dit jaar, tot nu toe, niet op. Zelfs de G-7 top kon geen roet in het eten gooien. De verwachtingen van die top zijn zeer laag gespannen. Het is dus een teken van kracht, dat ondanks dat vooruitzicht de beurzen verder konden stijgen. De Dow-Jones kon de grootste stap voorwaarts maken. Deze index steeg voor de week met 2,8%. De S&P 500 kon voor de week stijgen met 1,6%. De Nasdaq bleef voor de week wat achter met een stijging van 1,2%. Maar de Nasdaq sloot woensdag wel op en record stand van 7.689,24. Op dezelfde dag sloot ook de Russell 2000 op een record van 1.675,95 punten. Al met al dus een goede week.

 

Buiten de uitslag van de G-7 zal het de komende week druk worden. Op dinsdag is de top tussen Noord-Korea en Amerika in Singapore. Iets waar toch iedereen naar uitkijkt. De verwachting is dat daar niets concreets uit zal komen. Maar het is wellicht een stap in de goede richting. Historisch is het natuurlijk wel. Op dinsdag start ook de FED bijeenkomst. Het stelsel van centrale banken vergaderd altijd twee dagen. Dus op woensdag komt men met een verklaring naar buiten. De algemene verwachting is dat de FED de rente weer met 0,25% gaat verhogen. Dat is dan de tweede keer dit jaar. Aan het begin van dit jaar dacht men dat de FED in 2018 de rente drie keer zou gaan verhogen. Maar omdat de economie zo sterk blijft ontwikkelen in Amerika, gaan er nu gedachtes op dat de rente wellicht vier keer dit jaar verhoogd zal gaan worden. Donderdag komt men met een persconferentie. De analisten zullen alle woorden op een goudschaaltje wegen om te kunnen ontdekken of men inderdaad naar vier keer zou willen. Het is niet iets wat al in de markten verrekend is. Dus we wachten af wat komen gaat. Als klap op de vuurpijl komt donderdag de ECB bijeen. Hier speelt de vraag of de steun van het opkopen van waardepapieren door zal blijven gaan, of dat de ECB dit gaat afbouwen of helemaal stop gaat zetten. De verwachting is dat men het gaat afbouwen, omdat het ook in Europa beter gaat. Als men gaat afbouwen, is dit een voorbode van rente stijgingen in Europa. We hebben in Amerika gezien dat als je het op een rustig tempo doet, de beurzen dat prima kunnen verdragen. Ook de economie zou dat moeten kunnen doen. Maar als men te snel is met het verhogen van de rente, dan kan dat negatief voor de economie zijn. Even een beetje terug in de tijd. De Europese economie kwam pas twee jaar later in een crisis terecht dan Amerika. Amerika is nu al twee jaar bezig om de rente te verhogen. Het zou dus logisch zijn dat Europa hetzelfde tempo volgt. De economie in Europa is lang zo sterk niet als in Amerika, maar ook daar zien we tekenen van herstel. Hisorisch gezien kunnen de beurzen prima functioneren als de rente rond de 7% ligt. Daar zijn we nog lang niet. Zolang de centrale banken de rente stappen voorzichtig doen, hebben de beurzen tijd om hierop te reageren. We zien de toekomst daarom zeker niet negatief in. In tegendeel. Wij denken dat de stijgingen van de beurzen nog een paar jaar door kunnen gaan. Meestal stoppen de stijgingen na een periode van een zeepbel. In die fase zijn we nog lang niet geraakt. Om in honkbal termen te spreken zijn we in de zesde inning. Een wedstijd gaat negen innings mee. Dus we hebben al een groot deel gehad. Maar de grootste stijgingen zitten altijd in het eerste deel en in het laatste deel, wanneer we de zeepbel aan het maken zijn.